السيد عبد الحسين الطيب

163

اطيب البيان في تفسير القرآن (فارسى)

پيغمبر نازل شده بعضى گفتند : سوره مدثر ، بعضى گفتند : سوره حمد كه فاتحة الكتاب ناميده شده ، و اين سوره از سور عزائم است كه سجده واجبه دارد مثل سوره سجده و فصلت و النجم و از اين جهت در نماز جايز نيست قرائت آنها و همچنين در حال جنابت و حيض و ساير احداث كبار ، و در فضل آن از ابن بابويه مسندا از حضرت صادق ( ع ) فرمود : ( من قرأ فى يومه او ليلته اقرأ باسم ربك ثم مات فى يومه او فى ليلته مات شهيدا و بعثه اللَّه شهيدا و احياه شهيدا ، و كان كمن ضرب بسيفه مع رسول اللَّه ( ص ) و اخبارى براى حفظ مال از سارق و حفظ از خطرات دريا در كشتى ، و دارد كه ثواب قرائت تمام سور مفصلات را دارد . اقْرَأْ يعنى خدا را باسماء مقدسه بايد خواند چنانچه ميفرمايد : سَبِّحِ اسْمَ رَبِّكَ الْأَعْلَى و ميفرمايد : قُلِ ادْعُوا اللَّهَ أَوِ ادْعُوا الرَّحْمنَ أَيًّا ما تَدْعُوا فَلَهُ الْأَسْماءُ الْحُسْنى بنى اسرائيل آيه 110 ، وَ لِلَّهِ الْأَسْماءُ الْحُسْنى فَادْعُوهُ بِها اعراف آيه 180 و از اين جهت در هر كارى بايد اولا بسم اللَّه گفت كه فرمودند : ( كل امر ذى بال لم يبدا ببسم اللَّه فهو ابتر ) و لذا در اوائل هر سوره بسم اللَّه دارد ، در شروع بطعام بسم اللَّه ، در ذبيحه اگر بدون بسم اللَّه باشد ميته مىشود ، در شروع به جماع در نطفه اثر دارد ، و بسيارى از موارد ديگر . و بالجمله انسان بايد از ذكر غافل نباشد و بزرگترين عبادات است كه ميفرمايد : اتْلُ ما أُوحِيَ إِلَيْكَ مِنَ الْكِتابِ وَ أَقِمِ الصَّلاةَ إِنَّ الصَّلاةَ تَنْهى عَنِ الْفَحْشاءِ وَ الْمُنْكَرِ وَ لَذِكْرُ اللَّهِ أَكْبَرُ عنكبوت آيه 45 . بِاسْمِ رَبِّكَ الَّذِي خَلَقَ تمام ممكنات از صدر اول نور مقدس نبوى تا مادة - المواد معدوم صرف بودند ( كان اللَّه و لم يكن معه شيء ) از نيستى بهستى آورد به صرف ايجاد كه ( خلقت الاشياء بالمشية و خلقت المشية بنفسها ) « خالق كل شيء و هو على كل شيء قدير » و در ميان مخلوقات خلقت انسان عجيب‌تر است كه گفتند اعجوبة الدهر است : تو خود يك چيزى و چندين هزارى * دليل از خويش روشنتر ندارى لذا ميفرمايد :